-Ποιοι; Άτομα με ενδιαφέρον για την τέχνη και την έκφραση/Φοιτητές, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες/Όλοι όσοι νιώθουν τέτοιοι/Διάθεση για μοιρασιά και ανταλλαγές, σημείο κλειδί/Ναι, εσύ.
-Πώς; Άρθρα και συζητήσεις/Ο σκοπός, να δίνουν το γενικό στίγμα ενός καλλιτέχνη και τις απαραίτητες πληροφορίες και λίνκς ώστε να εμβαθύνει όποιος γουστάρει.
-Πού; Είστε ήδη εκεί/Στο Myspace,facebook κτλ/ Στους δρόμους/ Στα σχόλια, ελπίζουμε/Ναι, εσύ.
-Πότε; Προσπάθεια για ένα σταθερό ρυθμό, περίπου εβδομαδιαίο/Όχι καταιγισμός πληροφοριών.
-Τι; 3 γενικοί άξονες, λόγω περιορισμένου χώρου και χρόνου/Εικαστικές τέχνες,τέχνη του δρόμου και αρχιτεκτονική/Που και που, γενικότερα ποστ, ματιές αλλού/ Ελπίζουμε συζητήσεις, σχετικές με τα θέματα/Ναι, εσύ.
-Γιατί; Στην Ελλάδα πολλές τέχνες δεν εκτιμούνται/Ο καθένας μας βλέπει τα πράγματα διαφορετικά και έχει τα δικά του γούστα που μπορεί να μοιραστεί.
Ο λόγος για τον Sozy καλλιτέχνης στον οποίο με παρέπεμψε ο φίλος Quits μετά από λίγη συζητηση! Γεννημένος στις Βρυξέλλες και επιρρεασμένος άπό την γειτονια του, τις ιστορίες της και τους ανθρώπους της, ζωγραφίζει τοίχους και μουσαμάδες τα τελευταία περίπου 20 χρόνια.
Το 1988 μπαίνει στο Saint-Lucas Art School όπου γνωριζει και τον Εxel (με τον οποίο δημιουργεί και το de puta madre)
τότε, και οι δύο αποβάλλονται από την σχολή και πηγαίνουν στην Brussels Academy of Fine Arts απο το 9ο έως και το 96 και εκείνη την περσίοδο ο Pablo Gonzalez δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο Αμερικάνικο γκραφίτι, μετονομάζεται σε Sozyone και μπαίνει στο crew R.A.B.
To 1996 ιδρύει με τους Gold Jaba, Prince Pro, Turs, Byz and Kool Recto, τους The UltraBoys International εισάφωντας μία νέα 'ταση' στο γκραφίτι.
Η τέχνη του έχει χαρακτηριστεί με τους εξής όρους: abstract futuristic mathematics, alphabetical contructivism, and facial Picassonic cubism, brutally refined
Απο το 2004 μετατρέπει το όνομα του σε Sozyone Gonzalez για το καινουριο του κοινο και εκθετει την δουλέιά του σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Eδω το αξιοσεβαστο site του
Mπορει να τον παρουσιαχουμε για 2η φορα αλλα σιγουρα αξιζει να τον ξαναθυμηθουμε...
Μια μεγαλη μορφή του street art που σχεδόν όλοι λιγο πού ξέρουμε!
Δρα απο το 1999 σε όλο τον κόσμο ενώ ζει στην Μπολονια.
Και αυτες ειναι οι μόνες πληροφοριες που υπαρχουν για αυτόν!
Γνωστός για τους μεγαλους χαρακτηρες σε προσοψεις και πλα'ι'να πολυκατοικιων νομιμα και παρανομα οπως και τα stop-motion animation που εχει κανει σε τοιχους!
Επίσης σημαντικο κομματι της δουλειάς του είναι το κόμιξ με τ οποίο έχει ασχοληθει αρκετά και με πολύ ιδιαιτερο στυλ..
Συμμετειχε σε φεστιβαλ σε Ισπανια, Γερμανια, Αγγλία, Ιταλια και Αμερική
πολλές απο τις εικονες του θυμιζουνε ποπ και σουρεαλισμο αλλα μαλλον αυτα ειναι καποια πολυ επιφανειακα σχολια!
παραθετω το site του προς μελετη όπως βιντεοο και φωτογραφιες!
ομολογω πως δεν εχω κανει ιδιαιτερη ερευνα πανω στο θεμα..
μενοντας ομως στα πλαισια του CT-PROJECT αποφασισα να παρουσιασω εναν καλλιτεχνη που μου τραβηξε το ενδιαφερον σε τεραστιο βαθμο!
με αφορμη το παρακατω βιντεο που ειδα στο woostercollective αποφασισα να ψαξω λιγο παραπανω για τον εν λογο καλλιτεχνη..
το μονο που ξερω ειναι οτι τον λενε James Kalinda και οτι ειναι ιταλος :P αλλα μου φανηκε πως η δουλεια του εχει ιδιαιτερο ενδιαφερον καθως κανει απο σχεδια, τοιχογραφιες, πινακες μεχρι φωτογραφια και τατου..
οριστε ενα μικρο δειγμα της δουλειας του, με τα καταλληλα λινκς οπως παντα.. ελπιζω να σας αρεσει και οποιος ξεθαψει κιαλλα ωραια δικα του η σχετικα να μας ενημερωσει γιατι θα χαρουμε πολυ! :P
μερικες φωτογραφιες του:και ενα τατου του:
επειδη ο τυπος εχει ολες του τις φωτος σε μορφη GIF στο flickr δεν καταφερα να κατεβασω οσες ηθελα περα απο τις 3-4 που εκανα printscreen.. για περισσοτερα:
Σημερα βρεθηκα σε πολυ μεγαλο διλημμα καθως βρισκομουν αναμεσα σε δυο καλλιτεχνες για το ποστ. Επελεξα ομως τον πιο "πικαντικο" οπως θα ελεγε και η γιαγια μου. Το ονομα αυτου CARTRAIN και οι ενεργειες του δινουν αφορμη για μεγαλη συζητηση και βασικα αυτος ειναι και ο λογος της επιλογης μου. Η ιστορια μας αρχιζει το 1991, τη χρονια που γεννιεται ο φιλος.(ναι ειναι μονο 18!) Στα 12 του αρχιζει το graffiti στο ανατολικο Λονδινο και στα 15 του αρχιζει να βαφει σε πιο κεντρικες περιοχες γιατι οπως υποστηριζει δεν τον προσεχε κανεις. Κανει κυριως πολιτικοποιημενα stencils στο υφος του Banksy απτον οποιο εχει επηρρεαστει ιδιαιτερα και καποια εργα του θυμιζουν κολαζ. Σε καποια φαση συμμετειχε μαλιστα στο cans festival του λονδινου. Προσωπικα δε βρισκω καποιο ιδιαιτερο κονσεπτ η τεχνικες ικανοτητες στα εργα του αυτα. Το μεγαλο μπαμ ομως με τον CARTRAIN εγινε οταν το 2008 σε ηλικια 16 χρονων ο CARTRAIN αρχισε να χρησιμοποιει ενα απτα διασημοτερα και ακριβοτερα εργα ενος απτους διασημοτερους συγχρονους καλλιτεχνες του κοσμου. Το διαμαντενιο κρανιο του DAMIEN HIRST. O CARTRAIN χρησιμοποιωντας εικονες του κρανιου εφτιαχνε prints τα οποια πουλουσε στο ιντερνετ περιπου 50 λιρες το κομματι. Προφανως ο HIRST οταν το εμαθε εστειλε το νομικο του συμβουλο να πει δυο κουβεντες με το παιδι το οποιο υποχρεωθηκε τελικα να παραδωσει ολα τα prints που ειχε φτιαξει καθως και τα κερδη του απτις πωλησεις στον HIRST. Απο τοτε ο CARTRAIN αρχισε να συζητιεται παντου και απτους παντες και ανοιξε ενας διαλογος περι πνευματικης ιδιοκτησιας στην τεχνη και αν ο CARTRAIN παρανομησε τελικα η οχι. Ο θειλας ομως δε σταματησε εκει. Το 2009 για να εκδικηθει εκλεψε απο την ΤΑΤΕ MODERN μερικα μολυβια που αποτελουσαν τμημα ενος installation που ειχε κανει εκει ο HIRST. Επειτα τυπωσε και κυκλοφορησε ψευτικες αφισες μεσω των οποιων η αστυνομια υποτιθεται πως αναζητουσε το δραστη. Δηλωσε οτι κραταει τα μολυβια του ΗΙRST σαν ομηρους για να παρει πισω τα prints που ειχε αναγκαστει να του παραδωσει. Εαν δεν του τα επεστρεφαν μεχρι τις 31 ιουλιου απειλησε να ξυσει τα μολυβια.χαχαχαχαχα. O CARTRAIN αργοτερα συνεληφθη για τη κλοπη την οποια ο HIRST κοστολογησε στις 500.000 λιρες. Τωρα ο CARTRAIN χρησιμοποιει τα μολυβια για να υπογραφει τα εργα του. Οταν ρωτηθηκε που αποσκοπουσαν ολες αυτες οι δρασεις του απαντησε οτι απλως δεν του αρεσε αυτη η ειδωλοποιηση του ΗΙRST και ηθελε απλα να τον ρεζιλεψει λιγο..
το μαισπεις του. ποσταρω επισης ενα ιδιαιτερα κατατοπιστικο βιντεο.
περιμενω γνωμες και αποψεις πανω στο θεμα απολους γιατι σηκωνει κουβεντα. για παραδειγμα καποιοι λενε οτι ο μικρος ειναι εξυπνος εμπορακος και εκανε το ολο σκηνικο απλα για τη δημοσιοτητα. αυτα απο μενα adios. ;)
λοιποοον το ποστ σημερα εχει κομικ. αυτοβιογραφικο κομικ μαλιστα, που ειναι απο τα αγαπημενα μου ειδη.
ειναι ωραιο οταν ψαχουλευεις μπλογκια και απτο ενα λινκ πας στο αλλο και γουσταρεις, μια τετοια μερα λοιπον ανακαλυψα το fart party της julia wertz.
ναι, γουατεβερ δεν εχει συγκλονιστικο σχεδιο, αλλα εγω κολλησα, εχει ενα μεγαλο αρχειο απτο 2006 το οποιο ανανεωνεται τακτικα και γενικα τρεφω μια ιδιαιτερη συμπαθεια στους κομιξαδες που κανουν αυτοβιογραφικο κομικ, μου φαινεται ομορφο και ειλικρινες και αυθορμητο και ειναι κι ωραιο να γνωριζεις τον αλλο μεσα της δουλειας του. συχνα εχει πολυ ντροπιαστικα γεγονοτα (οπως συμβαινει και στο fart party) και μου δινει μια αισθηση οικειοτητας:) αν και πολλοι θα πουν οτι το αυτοβιογραφικο κομικ ειναι μαλλον το πιο ευκολο ειδος κομικ απο αποψη σεναριου τουλαχιστον και δεν ξερω αν συμφωνω ή διαφωνω αλλα δε με νοιαζει και παρα πολυ.
το fart party εχει κυκλοφορησει σε 2 βιβλια που μπορειτε να παραγειλετε μεσω ιντερνετ.
σαν μπονους και μιας και εχω καλη διαθεση και ορεξη, σας δινω λινκς αλλων 2 κομιξαδων που μαρεσουν
πραγματικα ονειρικο το μπλογκ για το οποιο θα μιλησω σημερα . ειναι περιεργο το πως εμαθα γι' αυτο ,γιατι παρολο που κυκλοφορουν αφισες του στο κεντρο, τυχαινει τα δυο ατομα που το απαρτιζουν το ενα να συχναζει στο μπαρ που δουλευω και το αλλο να ειναι ο ντι-τζει του σαββατο παρα σαββατο. το oh wot a dream ειναι ενα μπλογκ που συνδιαζει μουσικη και ζωγραφικη .Ο Θανος( Mista President) διαλεγει ενα τραγουδι και ο Κωστας Μανιατοπουλος( Γνωστος και ως Κ.Μ ) χωρις να ξερει παραπανω πληροφοριες για το τραγουδι, ζωγραφιζει οτι αυτο του εμπνεει. Οι ζωγραφιες του Κωστα ειναι σκοτεινες και αινηγματικες, απο μονες τους διηγουνται μια ιστορια . Ο Κ.Μ συνεργαζεται με τις εκδοσεις βαβελ και κομικ του μπορειτε να βρειτε στο ΜΟV αλλα και να δειτε στην Ιντριγκα (στα εξαρχεια) να κρεμονται στους τοιχους και τα διαφορα κομικ του βεβαια(Η Αννα Καιγεται,Bomb Market,Braz-Elle,Out Of Gas....).Ο Θανος κανει επιλογες απο διαφορα ειδη μουσικης, κυριως απο την ανεξαρτητη σκηνη. το αποτελεσμα ειναι το oh wot a dream...
εδω μερικες εικονες απο το μπλογκ αν και πρεπει να μπειτε στο μπλογκ για να τις χαζεψετε μαζι με τις μουσικες τους.
Το πόστ αυτό γράφεται απο το Παρίσι την πιο ρομαντική πόλη του κόσμου, λόγος για τον οποίον γράφεται καθυστερημένα.
Προχθές ήταν του αγίου Βαλεντίνου, και το θέμα του πόστ είναι η ίδια η αγάπη. Όμως όχι οποιαδήποτε αγάπη, αλλά η αγάπη 2.0, the digital love.
Πρώτα θέλω να μιλήσω για τον τρόπο με τον οποίο αυτή η αγάπη μεταδίδεται. Δεν μεταδίδεται απο στόμα σε στόμα, ούτε απο άλλες φυσικές οδούς: μεταδίδεται απο τοίχο σε τοίχο. Γιατί αυτό? η απάντηση μπορεί να βρεθεί στην σύντομη ιστορία του street art. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα πρότζεκτ στοχεύει τη διασπορά και την επανάληψη για να επιτύχει. Η βάση του γκράφιτι είναι το tagging και το bombing, isn't it? Συνεχής επανάληψη ενός ίδιου ονόματος, έτσι ώστε οι άλλοι να μας αναγνωρίζουν μέσω του τοίχου. Το κόνσεπτ αυτό εξελίχθηκε, όταν οι καλλιτέχνες έψαξαν για σύμβολα πιο βαθιά απο απλές ακατανόητες λέξεις, όπως...κατανοητές λέξεις (γραμμένες με εναν ιδιαίτερο ενδεχομένως τρόπο), εικόνες ή και τα δύο.
Έτσι δημιουργήθηκαν πασίγνωστα κινήματα όπως των space invaders, που κατέκτησαν το παρίσι, και επι του παρόντος σχεδόν όλοι τους δείχνουν με το δάχτυλο όσο περπατάνε, λέγοντας στον συνομιλητή τους: ''ah il y a un space invadeur!''.
Ιδού λοιπόν γιατί η digital love, βασίζεται σε εμάς για να εξαπλωθεί.
Δεύτερον θα μιλήσω για το ίδιο το σύμβολο. Μία καρδιά, όμως όχι σαν του αγίου βαλεντίνου, μια καρδιά βγαλμένη απο παιχνίδια του game boy και τους υπολογιστές της δεκαετίας του 80. Μια καρδιά πιξελιζέ.
Θα πείτε αρχικά: <<τι πιο απλό!>> και θα σας απαντήσω: φυσικά και είναι απλό, ακούστε γιατί. Σκεφτείτε οτι βλέπετε στο δρόμο κατι, σας πάω στο άλλο άκρο, πολύ πολύπλοκο. Σκεφτείτε οτι βλέπετε κολλημένο σε ένα τοίχο αυτό:
έχετε το χρόνο να το παρατηρήσετε, να του δώσετε την προσοχή που του αξίζει? μάλλον όχι!
Εξ'ου και το ότι τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται, και το φυσικά το σύμβολο της digital love, είναι πάρα πολύ απλά και ευανάγνωστα.
Επιπρόσθετα, η καρδιά είναι ένα σύμβολο που ουδείς εμίσησε, και που όλοι καταλαβαίνουν. Σε όποια χώρα και να πάς η καρδιά μένει ίδια, σε σχήμα και συμβολισμό!
Ιδου λοιπόν γιατί το σύμβολο της digital love είναι μία pimpαρισμένη καρδιά
Τέλος να συνοψίσω. Πρόκεται για έναν θετικό παλμό αγάπης που κατακτάει την πόλη. Μπορεί ο καθένας να τον εξαπλώσει και να τον νοιώσει, κάθε φορά που κολλάει η συναντάει μια καρδιά κάπου. Στοχεύει να γίνει κάτι που ανήκει σε όλους. Ένα κοινό αστικό σύμβολο που μας προσφέρει ένα στιγμιαίο χαμόγελο. Τίποτα λιγότερο, τιποτα περισσότερο. Ναι, δεν πρόκεται για ένα βαθύ και περίπλοκο έργο, αλλά για μία έξυπνη και απλή πράξη τέχνης.
Και αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτό λείπει!
SAY YES TO THE PALM. JOIN THE DIGITAL LOVE.
Το σημερινό μου πόστ είναι ιδαίτερο. Πρώτον γιατί γίνεται απο το Παρίσι. Δεύτερον γιατί επιστρέφω μετά απο πολύ καιρό. Τρίτον γιατί αφορά την ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΛΙΓΟ αναπτυγμένη και εκτιμημένη μορφή τέχνης στην Ελλάδα, την γραφιστική. Indeed, σε πιο πολιτισμένες περιοχές της υφηλίου η γραφιστική είναι παρα πολυ ανεπτυγμένη, πράγμα που έχει σημαντικό αποτέλεσμα στο αστικό τοπίο.
Το ατελιέ ψάρι, του Γιώργου Ψάρι, είναι ένα πολύ δραστήριο ατελιέ γραφιστικής στη Λωζάνη, που κατα τη γνώμη μου φέρνει πολύ κοντά γραφιστική και Street Art. Είναι ένα παράδειγμα του πώς η γραφιστική μπορεί να μετατρέψει αυτά που βλέπουμε γύρω μας περπατώντας στην πόλη σε κάτι το πρωτόγνωρο και ενδιαφέρον. Μπορεί να μην μπορείτε να το διανοηθείτε (ζήτω Ελλαδάρα), όμως ΚΑΘΕ αφίσα μπορεί να είναι έργο τέχνης. ΚΑΘΕ σήμανση στο εσωτερικό ΚΑΘΕ κτιρίου μπορεί να εμπεριέχει μία ιδέα και μία δήλωση.
ιδού μερικά πρότζεκτ του Atelier Poisson: Μία σειρά αφισών για ένα θέατρο της Λωζάνης:
εδώ η αφίσα για τις ''ημέρες σύγχρονου χορού'' : και οι αφίσες για ένα άλλο φεστιβάλ χορού (dansetanzdanza): Δεν έχω πολλά ακόμα να πώ, το σάιτ είναι πάρα πάρα πάρα πολύ καλό, σας συνιστώ να πάτε να το δείτε και ιδίως τα δύο ''Sex Links''. Ο τύπος έχει και χιούμορ.
Χαιρετίσματα απο μένα.Και σόρυ για το Bug με το πόστ της προηγούμενης κυριακής και την κάπως παράξενη μορφή του σημερινού. Mea Culpa. KISS.
το ct project ειναι ενα blog που δημιουργηθηκε απο παιδια με αγαπη για την τεχνη και διαθεση να μοιραστουν ο,τι τους ενδιαφερει με οποιον θελει να μαθει μαζι τους, να ψαξει μαζι τους, να αναλακαλυψει μαζι τους και να εμπνευστει μαζι τους
αν σας ενδιαφερει να ανακαλυψετε νεα πραγματα γυρω απο τη τεχνη, την αρχιτεκτονικη και τον δρομο δεν εχετε παρα να εξερευνησετε το μπλογκ μας
.gif)
