σε περίπτωση που κάποιος ακομα ρείχνει κλεφτές ματιές σε αυτό το μπλόγκ

http://idumpsite.blogspot.com/ 

ενα παρόμοιο μπλογκ με αυτό εδώ, πιο απλό και πιο προσωπικό όμως..
αν έχετε στερέψει απο προτάσεις ρείχτε μια ματια.. :P

cartrain!!!

Σημερα βρεθηκα σε πολυ μεγαλο διλημμα καθως βρισκομουν αναμεσα σε δυο καλλιτεχνες για το ποστ. Επελεξα ομως τον πιο "πικαντικο" οπως θα ελεγε και η γιαγια μου. Το ονομα αυτου CARTRAIN και οι ενεργειες του δινουν αφορμη για μεγαλη συζητηση και βασικα αυτος ειναι και ο λογος της επιλογης μου.
Η ιστορια μας αρχιζει το 1991, τη χρονια που γεννιεται ο φιλος.(ναι ειναι μονο 18!)
Στα 12 του αρχιζει το graffiti στο ανατολικο Λονδινο και στα 15 του αρχιζει να βαφει σε πιο κεντρικες περιοχες γιατι οπως υποστηριζει δεν τον προσεχε κανεις. Κανει κυριως πολιτικοποιημενα stencils στο υφος του Banksy απτον οποιο εχει επηρρεαστει ιδιαιτερα και καποια εργα του θυμιζουν κολαζ. Σε καποια φαση συμμετειχε μαλιστα στο cans festival του λονδινου.
Προσωπικα δε βρισκω καποιο ιδιαιτερο κονσεπτ η τεχνικες ικανοτητες στα εργα του αυτα. Το μεγαλο μπαμ ομως με τον CARTRAIN εγινε οταν το 2008 σε ηλικια 16 χρονων ο CARTRAIN αρχισε να χρησιμοποιει ενα απτα διασημοτερα και ακριβοτερα εργα ενος απτους διασημοτερους συγχρονους καλλιτεχνες του κοσμου. Το διαμαντενιο κρανιο του DAMIEN HIRST. O CARTRAIN χρησιμοποιωντας εικονες του κρανιου εφτιαχνε prints τα οποια πουλουσε στο ιντερνετ περιπου 50 λιρες το κομματι. Προφανως ο HIRST οταν το εμαθε εστειλε το νομικο του συμβουλο να πει δυο κουβεντες με το παιδι το οποιο υποχρεωθηκε τελικα να παραδωσει ολα τα prints που ειχε φτιαξει καθως και τα κερδη του απτις πωλησεις στον HIRST. Απο τοτε ο CARTRAIN αρχισε να συζητιεται παντου και απτους παντες και ανοιξε ενας διαλογος περι πνευματικης ιδιοκτησιας στην τεχνη και αν ο CARTRAIN παρανομησε τελικα η οχι.
Ο θειλας ομως δε σταματησε εκει. Το 2009 για να εκδικηθει εκλεψε απο την ΤΑΤΕ MODERN μερικα μολυβια που αποτελουσαν τμημα ενος installation που ειχε κανει εκει ο HIRST. Επειτα τυπωσε και κυκλοφορησε ψευτικες αφισες μεσω των οποιων η αστυνομια υποτιθεται πως αναζητουσε το δραστη. Δηλωσε οτι κραταει τα μολυβια του ΗΙRST σαν ομηρους για να παρει πισω τα prints που ειχε αναγκαστει να του παραδωσει. Εαν δεν του τα επεστρεφαν μεχρι τις 31 ιουλιου απειλησε να ξυσει τα μολυβια.χαχαχαχαχα.
O CARTRAIN αργοτερα συνεληφθη για τη κλοπη την οποια ο HIRST κοστολογησε στις 500.000 λιρες. Τωρα ο CARTRAIN χρησιμοποιει τα μολυβια για να υπογραφει τα εργα του.
Οταν ρωτηθηκε που αποσκοπουσαν ολες αυτες οι δρασεις του απαντησε οτι απλως δεν του αρεσε αυτη η ειδωλοποιηση του ΗΙRST και ηθελε απλα να τον ρεζιλεψει λιγο..

το μαισπεις του.
ποσταρω επισης ενα ιδιαιτερα κατατοπιστικο βιντεο.





περιμενω γνωμες και αποψεις πανω στο θεμα απολους γιατι σηκωνει κουβεντα. για παραδειγμα καποιοι λενε οτι ο μικρος ειναι εξυπνος εμπορακος και εκανε το ολο σκηνικο απλα για τη δημοσιοτητα.

αυτα απο μενα
adios. ;)

fart party

γειααα και συγγνωμη για την καθυστερηση:$

λοιποοον το ποστ σημερα εχει κομικ. αυτοβιογραφικο κομικ μαλιστα, που ειναι απο τα αγαπημενα μου ειδη.

ειναι ωραιο οταν ψαχουλευεις μπλογκια και απτο ενα λινκ πας στο αλλο και γουσταρεις, μια τετοια μερα λοιπον ανακαλυψα το fart party της julia wertz.

ναι, γουατεβερ δεν εχει συγκλονιστικο σχεδιο, αλλα εγω κολλησα, εχει ενα μεγαλο αρχειο απτο 2006 το οποιο ανανεωνεται τακτικα και γενικα τρεφω μια ιδιαιτερη συμπαθεια στους κομιξαδες που κανουν αυτοβιογραφικο κομικ, μου φαινεται ομορφο και ειλικρινες και αυθορμητο και ειναι κι ωραιο να γνωριζεις τον αλλο μεσα της δουλειας του. συχνα εχει πολυ ντροπιαστικα γεγονοτα (οπως συμβαινει και στο fart party) και μου δινει μια αισθηση οικειοτητας:) αν και πολλοι θα πουν οτι το αυτοβιογραφικο κομικ ειναι μαλλον το πιο ευκολο ειδος κομικ απο αποψη σεναριου τουλαχιστον και δεν ξερω αν συμφωνω ή διαφωνω αλλα δε με νοιαζει και παρα πολυ.

το fart party εχει κυκλοφορησει σε 2 βιβλια που μπορειτε να παραγειλετε μεσω ιντερνετ.

σαν μπονους και μιας και εχω καλη διαθεση και ορεξη, σας δινω λινκς αλλων 2 κομιξαδων που μαρεσουν

το πολυ ωραιο blog του craig thompson που εχει κανει το γνωστο blankets

και το flickr της laura park (πολυ πολυ ωραια σκιτσα επισης)

αυτααα με την αγαπη μου οοοολη

τεικ κερ

oh wot a dream !

 πραγματικα ονειρικο το μπλογκ για το οποιο θα μιλησω σημερα . ειναι περιεργο το πως εμαθα γι' αυτο ,γιατι παρολο που κυκλοφορουν αφισες του στο κεντρο, τυχαινει τα δυο ατομα που το απαρτιζουν το ενα να συχναζει στο μπαρ που δουλευω και το αλλο να ειναι ο ντι-τζει του σαββατο παρα σαββατο.
 το oh wot a dream ειναι ενα μπλογκ που συνδιαζει μουσικη και ζωγραφικη .Ο Θανος( Mista President) διαλεγει ενα τραγουδι και ο Κωστας Μανιατοπουλος( Γνωστος και ως Κ.Μ ) χωρις να ξερει παραπανω πληροφοριες για το τραγουδι, ζωγραφιζει οτι αυτο του εμπνεει.
 Οι ζωγραφιες του Κωστα ειναι σκοτεινες και αινηγματικες, απο μονες τους διηγουνται μια ιστορια . Ο Κ.Μ συνεργαζεται με τις εκδοσεις βαβελ και κομικ του μπορειτε να βρειτε στο ΜΟV αλλα και να δειτε στην Ιντριγκα (στα εξαρχεια) να κρεμονται στους τοιχους και τα διαφορα κομικ του βεβαια(Η Αννα Καιγεται,Bomb Market,Braz-Elle,Out Of Gas....).Ο Θανος κανει επιλογες απο διαφορα ειδη μουσικης, κυριως απο την ανεξαρτητη σκηνη. το αποτελεσμα ειναι το oh wot a dream...

εδω μερικες εικονες απο το μπλογκ αν και πρεπει να μπειτε στο μπλογκ για να τις χαζεψετε μαζι με τις μουσικες τους. 



φιλια πολλα σιτιπροτζεκτιοτες-τισες.

νεο banner!

μια γρηγορη καλησπερα πριν απο το επιμενο ποστ της φιλης mai!
εχουμε νεο banner!
φτιαγμενο δια χειρος ASD/masine, φιλο, cartoon animator / κομιστα απο ρωμη!

οριστε το ομορφο του μπλογκ http://fatalerrorasd.blogspot.com/
και το myspace του http://www.myspace.com/masiiine
!

yo masine! :P

γενικα οποιος ενδιαφερεται να φτιαξει νεα banners για το μπλογκ μας με μεγαλη μας χαρα θα το δεχτουμε και θα τα ανεβασουμε!
οποτε go ct! :P

C.VEITCH

οκ

θα ξεφυγω λιγο απο τη λογικη των ποστ που κανω συνηθως..

ΔΕΝ θα σας γραψω για τον κυριο charlie veitch..
ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν ειναι καλλιτεχνης, performer, ακτιβιστης, κωμικος η απλα ενας ακομα youtuber..
αυτο ελπιζω να το ανακαλυψουμε μαζι..

αποφασισα να μην γραψω για αυτον αλλα να σας αφησω και σας να τον ανακαλυψετε σιγα σιγα οπως εκανα (και κανω) και εγω..

ανεβαζω απλα 2 χαρακτηριστικα βιντεο του καθως και τα λινκς για το site του και τη σελιδα του στο youtube (η οποια ανανεωνεται με τρομακτικους ρυθμους..)

το πρωτο βιντεο ειναι ενα "μιξ" απο διαφορες δρασεις του.. ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ! :P



και το παρακατω ειναι και αυτο μια απο τις αγαπημενες μου δρασεις, δυστυχως δεν εχει υποτιτλους οποτε ειναι μονο για τους αγγλομαθεις φιλους.. :P

οριστε και οι σελιδες του:
cveitch's youtube gallery
website

bonus material: αντε ισως αλλο ενα:




οσοι εχουν ορεξη και το ψαξουν, ας μας πουνε την αποψη τους..
το πρωτο βιντεο παντως, το ψαξετε δεν το ψαξετε ειναι κατι που ΠΡΕΠΕΙ να εχετε δει γενικα.. :P


love

βασιλη μου ζαλισες το κεφαλι

(δυστυχως φαινεται πως τα βιντεο δεν χωρανε ολοκληρα εδω οποτε ισως να πρεπει να τα δειτε στο youtube)

Love 2.0

Bonjour les Blogués,

Το πόστ αυτό γράφεται απο το Παρίσι την πιο ρομαντική πόλη του κόσμου, λόγος για τον οποίον γράφεται καθυστερημένα.
Προχθές ήταν του αγίου Βαλεντίνου, και το θέμα του πόστ είναι η ίδια η αγάπη. Όμως όχι οποιαδήποτε αγάπη, αλλά η αγάπη 2.0, the digital love.

Πρώτα θέλω να μιλήσω για τον τρόπο με τον οποίο αυτή η αγάπη μεταδίδεται. Δεν μεταδίδεται απο στόμα σε στόμα, ούτε απο άλλες φυσικές οδούς: μεταδίδεται απο τοίχο σε τοίχο. Γιατί αυτό? η απάντηση μπορεί να βρεθεί στην σύντομη ιστορία του street art. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα πρότζεκτ στοχεύει τη διασπορά και την επανάληψη για να επιτύχει. Η βάση του γκράφιτι είναι το tagging και το bombing, isn't it? Συνεχής επανάληψη ενός ίδιου ονόματος, έτσι ώστε οι άλλοι να μας αναγνωρίζουν μέσω του τοίχου. Το κόνσεπτ αυτό εξελίχθηκε, όταν οι καλλιτέχνες έψαξαν για σύμβολα πιο βαθιά απο απλές ακατανόητες λέξεις, όπως...κατανοητές λέξεις (γραμμένες με εναν ιδιαίτερο ενδεχομένως τρόπο), εικόνες ή και τα δύο.

Έτσι δημιουργήθηκαν πασίγνωστα κινήματα όπως των space invaders, που κατέκτησαν το παρίσι, και επι του παρόντος σχεδόν όλοι τους δείχνουν με το δάχτυλο όσο περπατάνε, λέγοντας στον συνομιλητή τους: ''ah il y a un space invadeur!''.
Ιδού λοιπόν γιατί η digital love, βασίζεται σε εμάς για να εξαπλωθεί.

Δεύτερον θα μιλήσω για το ίδιο το σύμβολο. Μία καρδιά, όμως όχι σαν του αγίου βαλεντίνου, μια καρδιά βγαλμένη απο παιχνίδια του game boy και τους υπολογιστές της δεκαετίας του 80. Μια καρδιά πιξελιζέ.
Θα πείτε αρχικά: <<τι πιο απλό!>> και θα σας απαντήσω: φυσικά και είναι απλό, ακούστε γιατί. Σκεφτείτε οτι βλέπετε στο δρόμο κατι, σας πάω στο άλλο άκρο, πολύ πολύπλοκο. Σκεφτείτε οτι βλέπετε κολλημένο σε ένα τοίχο αυτό:
έχετε το χρόνο να το παρατηρήσετε, να του δώσετε την προσοχή που του αξίζει? μάλλον όχι!
Εξ'ου και το ότι τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται, και το φυσικά το σύμβολο της digital love, είναι πάρα πολύ απλά και ευανάγνωστα.

Επιπρόσθετα, η καρδιά είναι ένα σύμβολο που ουδείς εμίσησε, και που όλοι καταλαβαίνουν. Σε όποια χώρα και να πάς η καρδιά μένει ίδια, σε σχήμα και συμβολισμό!

Ιδου λοιπόν γιατί το σύμβολο της digital love είναι μία pimpαρισμένη καρδιά

Τέλος να συνοψίσω. Πρόκεται για έναν θετικό παλμό αγάπης που κατακτάει την πόλη. Μπορεί ο καθένας να τον εξαπλώσει και να τον νοιώσει, κάθε φορά που κολλάει η συναντάει μια καρδιά κάπου. Στοχεύει να γίνει κάτι που ανήκει σε όλους. Ένα κοινό αστικό σύμβολο που μας προσφέρει ένα στιγμιαίο χαμόγελο. Τίποτα λιγότερο, τιποτα περισσότερο. Ναι, δεν πρόκεται για ένα βαθύ και περίπλοκο έργο, αλλά για μία έξυπνη και απλή πράξη τέχνης.
Και αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτό λείπει!

SAY YES TO THE PALM. JOIN THE DIGITAL LOVE.

LINKS:
http://digital-lovers.blogspot.com/
http://www.facebook.com/group.php?gid=312814205334&ref=ts
http://www.flickr.com/photos/digitalloveproject/
http://www.myspace.com/digital-lovers

<3

Atelier Poisson-Giorgio Pesce

Το σημερινό μου πόστ είναι ιδαίτερο. Πρώτον γιατί γίνεται απο το Παρίσι. Δεύτερον γιατί επιστρέφω μετά απο πολύ καιρό. Τρίτον γιατί αφορά την ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΛΙΓΟ αναπτυγμένη και εκτιμημένη μορφή τέχνης στην Ελλάδα, την γραφιστική.
Indeed, σε πιο πολιτισμένες περιοχές της υφηλίου η γραφιστική είναι παρα πολυ ανεπτυγμένη, πράγμα που έχει σημαντικό αποτέλεσμα στο αστικό τοπίο.

Το ατελιέ ψάρι, του Γιώργου Ψάρι, είναι ένα πολύ δραστήριο ατελιέ γραφιστικής στη Λωζάνη, που κατα τη γνώμη μου φέρνει πολύ κοντά γραφιστική και Street Art. Είναι ένα παράδειγμα του πώς η γραφιστική μπορεί να μετατρέψει αυτά που βλέπουμε γύρω μας περπατώντας στην πόλη σε κάτι το πρωτόγνωρο και ενδιαφέρον. Μπορεί να μην μπορείτε να το διανοηθείτε (ζήτω Ελλαδάρα), όμως ΚΑΘΕ αφίσα μπορεί να είναι έργο τέχνης. ΚΑΘΕ σήμανση στο εσωτερικό ΚΑΘΕ κτιρίου μπορεί να εμπεριέχει μία ιδέα και μία δήλωση.

ιδού μερικά πρότζεκτ του Atelier Poisson:
Μία σειρά αφισών για ένα θέατρο της Λωζάνης:






εδώ η αφίσα για τις ''ημέρες σύγχρονου χορού'' :
και οι αφίσες για ένα άλλο φεστιβάλ χορού (dansetanzdanza):



Δεν έχω πολλά ακόμα να πώ, το σάιτ είναι πάρα πάρα πάρα πολύ καλό, σας συνιστώ να πάτε να το δείτε και ιδίως τα δύο ''Sex Links''. Ο τύπος έχει και χιούμορ.

Χαιρετίσματα απο μένα.Και σόρυ για το Bug με το πόστ της προηγούμενης κυριακής και την κάπως παράξενη μορφή του σημερινού. Mea Culpa. KISS.

Kelsey Brookes!

Aυτό είναι το πρώτο και γαμάτο μου πόστ.χαχαχα.

Ψάχνοντας στο site της RVCA για το ΑrtisticNetworkProgramm ανακάλυψα έναν κύριο εν ονόματι KELSEY BROOKES. O κύριος αυτός είναι ένας ζωγράφος από τη California με πολύ ιδιαίτερο και προσωπικό ύφος στα έργα του. Αντλεί την εμπνευσή του από τη βουδιστική και ινδουιστική φιλοσοφία, το ζωικό βασίλειο και το σεξ δημιουργώντας πραγματικά ξεχωριστά έργα. Αυτό όμως που με ιντρίγκαρε απίστευτα με τον kelsey ήταν όταν διάβασα στο βιογραφικό του το πως κατέληξε να ασχολείται με τη τέχνη.. Αφού ήρθα σε επαφή μαζί του, έμαθα ότι μέχρι τα 25 του δούλευε σαν βιολόγος για την αμερικανίκη κυβέρνηση και εντόπιζε ιούς. Aπό παλιότερα όμως ζωγράφιζε και από ακόμα πιο παλιά του άρεσε να κάνει surf. Ετσι μετά από ένα καλοκαίρι που πέρασε στην ακτογραμμή της Αυστραλίας μένοντας στο αμάξι του κάνοντας surf και ζωγραφίζοντας όλη μέρα αποφάσισε να δώσει άλλη κατέυθυνση στη ζωή του. Ποστάρω και κάποια τμήματα της συζήτησης μας.(Ναι, βαριέμαι να μεταφράσω.)


What pushed you in the decision to leave your scientist job and pursue a career in art and how the heck did you manage getting on the scene so fast?

Man, thats really a tough question dude. I switced from science to art after working as a scientist for five years. I was 25 years old and i saw myself as a dumb guy sitting by the water machine in the office. So i decided i would be happier as a painter and tried to switch my professional focus. The logic i followed was this. Life seems to have no purpose and if it has no purpose then i am free to do what i want. I want to surf and paint. Because of my age i cant be a professional surfer so i will become a painter.
More practically speaking I had saved up some money while working as a
scientist. Enough money to live (rent, food etc.) for one year with out
making any money. So when I quit my paying job I would not have to freak
out about money right away.

This was a long decision that evolved over a few years. It was by no
means easy or thoughtless but it was one of the best decisions of my life.
p.s. you live only once.


So having quit your scientist job how did you manage to make a name on the scene and start making a living from painting?

As i said i had enough to live for one year without making any money. So i focused on my art and my goal. I made an account in every website that existed out there for artists to show their work. I also printed small zines with my work and distributed them wherever i could. Once in a while i drove down to LA and leave these zines at galleries i liked.
On the first year i did smth like 40 shows. Well not real shows as they were mostly like cofeeshop or icecream shop exhibitions etc. Hahaha. But generally it took me 2 or 3 years in order to start getting recognized and make solo shows.

Did you think that never going to art school has been a drawback for you?

Well i dont really know i dont really think about it. Before going to art school one should consider if he'd be a good fit or not. Many artist go to art school and then drop out. Well i dont think id be a really good fit. Hahaha. Also what i really love in the process of painting is figuring out how to do this or that what materials should i use etc. It gives you a sense of freedom.


Ελπίζω να πήρατε μια ιδέα. Ο kelsey ζωγραφίζει ακόμα στο γκαράζ του ενώ συμμετέχει σε εκθέσεις ανα τον κόσμο. Εκπροσωπείται και αυτός στις γκαλερί και βέβαια από τον Steve Lazarides με καλλιτέχνες όπως οi banksy, david choe, mark jenkins κλπ. Και είναι ίσως ένας απτους πιο συμπαθητικούς και χαλαρούς τύπους που έχω αράξει να μιλήσω έστω και απτο ιντερνετ.

το σαιτ του.

το myspace του.

και ορίστε και μερικές φωτογραφίες και ένα βίντεο

marie meier

αλοχα και καλη χρονια:)
παπχια εδω

βρηκα αυτη την τυπισα στο μαισπεις (ως συνηθως) και μαρεσε πολυ.και μιας και ειναι κυριακη, ειπα να ποσταρω;)

ειναι η Marie Meier, ειναι 35 χρονων και κανει εικονογραφησεις, αφισες και τα σχετικα αλλα ειδα και ωραιες ζωγραφισμενες κιθαρες κ αλλα ωραια.

ειναι και ροκεντρολ και ζομπια και αλητειες που μαρεσουν(η ιδια το λεει goth n roll), εχει και κατι απο μεξικανικες νυχτες των νεκρων και γενικα αυτα.

δε λεει τιποτα αλλο πουθενα, τι να κανω

το σαιτ της

και το μαισπεις της

με την αγαπη μου.

lionel out of step

χαλο χαλο

για τατουατζη εχουμε ξανακανει ποστ;

χμ;

βσκ

στην πραγματικοτητα σκοπευα να κανω ποστ για ενα φωτογραφο αλλα μου στειλε η φιλη μου η Αλεξια φωτογραφια απτο καινουργιο της τατου και ημουν καπως "ωωω" και της λεω ποιανου ειναι το σχεδιο και μου πε τον τυπο:)

ειναι 39 χρονων και Γαλλος

ερασιτεχνικα ειχε πρωτοασχοληθει με το τατουαζ μεθυσμενος στα 15 του αλλα δεν το προχωρησε

ασχοληθηκε (και ασχολειται) με τη μουσικη και σε διαφορα τουρ που εκανε κατεληγε να κανει τατουαζ:) ετσι γνωρισε κοσμο του χωρου μεχρι που αρχισε να κανει τατουαζ επαγγελματικα αφου του αρεσε τοσο.

τωρα ταξιδευει κ κανει τατουαζ αν και απ'ο,τι λεει εχει και αλλα σχεδια οπως ενα βιβλιο με σκιτσα του (το οποιο νομιζω εχει τελειωσει)

απλα μαρεσε πολυ το στιλ του και ειχε διαφορες ιδεες που ελεγα μακαρι να τις ειχα σκεφτει εγω!

βρηκα μια συνεντευξη και το myspace και το σαιτ του τυπου

και οριστε φωτος

γιατι αλλιως δεν εχει νοημα:)

αυτα απο μενα

χαιρετω

ALICE

ALICE στη χώρα των θαυμάτων. Αυτό είναι το όνομα του ''atelier de la conception de l'espace'' του δευτέρου έτους της σχολής μου υπό τον καθηγητή Dieter Dietz.

Πρόκεται για ένα think-tank σχετικό με το χώρο,την αρχιτεκτονική, τον άνθρωπο και τα φυσικά φαινόμενα, το οποίο στο τέλος του έτους χτίζει ένα έκθεμά σε κάποια ευρωπαική biennale (πέρσι στο φεστιβάλ του Zermatt, πρόπερσι στην tate, ακόμα πιο παλιά αλλά και φέτος στην biennale της Βενετίας.).

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να περιγράψω την δουλειά και το σκεπτικό των συμφοιτητών. Ενδεχομένως να σας θέσω τον προβληματισμό μου σχετικά με την αρχιτεκτονική-έκθεμα: η παραγωγή του ALICE είναι σίγουρα πολύ ευαίσθητη και ενδιαφέρουσα, αλλά αυτό που για μένα θα ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρον, είναι αυτή η ''καλλιτεχνική'' ευαισθησία, να περάσει στην καθημερινή αρχιτεκτονική. (ιδού και ο λόγος για τον οποίο δεν διάλεξα το ALICE αλλά το LABEX, για το οποίο θα σας μιλήσω κάποια άλλη φορά.).

Η εικόνα απο πάνω είναι απο την ανέγερση του Evolver, του περσινού project στο Zermatt μπρόστα στο Matterhorn, το βουνό που βρίσκεται πάνω σε όλες τις σοκολάτες.

Το Evolver είναι ένα ''κατοικήσιμο'' γλυπτό στην όχθη μίας λίμνης. Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν μέσα του και να δούν την εκπληκτική θέα απο μία άλλη προοπτική. Στα εγκαίνια η εμπειρία συμπληρώθηκε απο μια ακουστική performance.
ALICE-The website.

evolver-the blog

Βίντεο και φωτογραφίες:










Το προηγούμενο πρότζεκ του ALICE είχε το όνομα Overflow, γιατί μεταμόρφωνε σε τρισδιάστατο περιβάλλον την κινητικότητα του τάμεση στο Λονδίνο.
Ιδού τα βίντεο:





Αυτά απο μένα, χαιρετίσματα.

Jonathan Glapion

ψαχνοντας στα "favorites" της σελιδας μου στο deviantart επεσα πανω σε αυτον τον τυπο..

Jonathan Glapion

χωρις να ξερω πολλα για αυτον τον τυπο, περα απο το να εχω δει τη δουλεια του, θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας ενα κομματι της..

ο τιτλος του ειναι αυτος του "inker/finisher" για την εταιρια DC comics

πραγμα που σημαινει οτι βαζει τα μελανια και τελειοποιει τα σκιτσα αλλων σχεδιαστων κομικ ετσι ωστε να ειναι ετοιμα για επεξεργασια/εκδοση..

μπορει πολλα απο τα αρχικα σχεδια να μην ειναι δικες του δημιουργιες αλλα σιγουρα αυτο που κανει δινει ζωντανια και ενταση στα εργα.. καθως και το αποτελεσμα ειναι πολυ "απολαυστικο"

οριστε ενα δειγμα της δουλειας του

θα ηταν καλο να επισκεφθειτε την σελιδα του στο deviantart, ετσι θα ανακαλειψετε κιαλλους καλλιτεχνες του κοσμου των κομικ με πολυ ΠΟΛΥ ενδιαφερον.

επισης ριχτε μια ματια και στην προσωπικη του ιστοσελιδα που περιεχει πολυ μεγαλο μερος του εργου του..

θα ηθελα την αποψη σας στο κατα ποσο η δουλεια που κανουν αυτου του ειδους οι καλλοτεχνες εχει πραγματικη αξια.. ειναι διαφορετικο εργο το επεξεργασμενο με μελανι σχεδιο απο το αρχικο σχεδιο? μπορουν να θεωρηθουν οι ανθρωποι που κανουν αυτη τη δουλεια καλλιτεχνες?
η προσωπικη μου ταπεινη αποψη ειναι πως ΝΑΙ και αυτο γιατι το αποτελεσμα ειναι τελειως διαφορετικης ταξης.. θα ηθελα ομως να γινει καποιου ειδους κουβεντα πανω σε αυτο...

αυτα :)